O standardach w opiece nad pacjentami w stanach apalicznych obowiązujących w Zakładzie Opiekuńczo Leczniczym Fundacji Światło

22 pacjentami w stanach apalicznych opiekuje się łącznie 14 pielęgniarek i 5 opiekunek- po 3 na każdym dyżurze dziennym i 2 na nocnym. W praktyce oznacza to możliwość poświęcenia w zależności od potrzeb średnio każdemu pacjentowi wyłącznej uwagi przez kilka godzin na dobę. Opiekę medyczną świadczą lekarze anestezjolodzy, a nad utrzymaniem sprawności fizycznej czuwa 6 rehabilitantów. Ponadto pacjentami i ich bliskimi zajmuje się psycholog . Pracownik socjalny zabiega o regulowanie urzędowych oraz finansowych spraw pacjentów, zaś ksiądz troszczy się o duchową sferę podopiecznych zakładu. Z pacjentami pracuje także neurologopeda. W oddziale funkcjonuje zespół d/s jakości opieki. Pielęgniarki są przeszkolone w zakresie profilaktyki i leczenia ran odleżynowych oraz obsługi respiratorów. Mają dostęp do literatury i szkoleń zawodowych z tematyki opieki nad pacjentami w śpiączce. Większość personelu medycznego przeszła staż na oddziale stanów apalicznych we wzorcowym, pionierskim ośrodku w Mechernich w Niemczech. Raz do roku organizowane są warsztaty przeciwko wypaleniu zawodowemu, w których udział biorą wszyscy członkowie zespołu.
   
Osoby zatrudnione wspierane są przez stałych wolontariuszy. W razie potrzeby pacjenci są dowożeni naszą karetką na konsultacje: neurologiczne, okulistyczne, laryngologiczne czy zabiegi chirurgiczne- np. zakładanie gastrostomii. ;Do standardów opieki należą codzienna toaleta całego ciała i jamy ustnej, dodatkowa toaleta w miarę potrzeby, a kilka razy w tygodniu kąpiele w wannie z hydromasażem, zmiana pieluchomajtek przy każdej zmianie pozycji ułożeniowej z zastosowaniem udogodnień, przebieranie na dzień w odzież dzienną, a no noc w bieliznę nocną. Powyższa pielęgnacja oraz powszechne zastosowanie materacy zmiennociśnieniowych pozwalają uniknąć powstawania odleżyn u pacjentów zakładu. Na wyposażeniu znajdują się także: ssaki elektryczne, respiratory, pulsoksymetry, materiały potrzebne do utrzymania drożności dróg oddechowych: rurki tracheostomijne, intubacyjne, cewniki do odsysania. Wszystkie dwusoobowe sale znajdują się na parterze budynku i większość ma balkonowe drzwi, co przy sprzyjającej pogodzie umożliwia werandowanie chorych nawet na łóżkach. Wielu pacjentów w ramach procesu rehabilitacyjnego sadza się na wózkach i spaceruje z nimi po oddziale, bądź na zewnątrz. Osoby wybudzone korzystają z balkoników oraz linek, bloczków, podwieszek do ćwiczeń w odciążeniu i wspomaganych, rowera- rotora, tera bandu. W ramach stymulacji bodźcowej pacjenci wysłuchują przez słuchawki ulubionej muzyki z płyt lub czytanych książek. Ich pokoje zdobią kwiaty doniczkowe i plakaty oraz zdjęcia bliskich osób, ukochanych miejsc, czasem listy od krewnych lub rysunki dzieci czy wnucząt. W pokojach najmłodszych pacjentów nie brakuje zabawek. 
  
Od wielu miesięcy z powodzeniem pracujemy z chorymi w śpiączkach także zupełnie niekonwencjonalne stosując dogo- i (sporadycznie) hipoterapię. Zbawienny wpływ zwierząt na naszych podopiecznych zaowocował już po kilku spotkaniach ewidentnym rozluźnieniem mięśni. Rodzinom pacjentów oddziału oferujemy możliwość wykupienia posiłków z kuchni, dostęp do oddzielnej kuchenki, miejsce spotkań i rozmów. Jesteśmy przekonani, że Zakład Opiekuńczo Leczniczy Fundacji Światło w Toruniu oferuje pacjentom w śpiączce świadczenia o najwyższym standardzie, nie ustępujące podobnym ośrodkom w Europie i na świecie.

Opracowanie: Magdalena Szwechowicz

... zobacz galerie zdjęć